Kiedy składać pierwsze sprawozdanie finansowe. Rok obrotowy nie może być skracany ani wydłużany mocą woli stron w sposób odmienny, niż określają to ustawowe przepisy o rachunkowości. sprawozdanie finansowe za poprzedni rok obrotowy musi być zatwierdzone; w sprawozdaniu finansowym za poprzedni rok obrotowy wykazano zysk; w spółce, od końca poprzedniego roku obrotowego do dnia podjęcia przez zarząd uchwały o wypłacie zaliczek na poczet dywidendy, winien występować zysk. (np. w drodze uchwały zarządu). W takim przypadku (o ile wcześniej nie zakończy swojej działalności) będzie miała obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych na 31.12.2022 r. i sporządzenia sf oraz CIT-8 za pierwszy łączony rok 2021/2022 w ustawowym terminie do końca marca 2023 r. Po zatwierdzeniu sf za ten rok prześle je do KRS. zasady wyceny danych sprawozdawczych i porównawczych wykazanych w danej pozycji sprawozdania finansowego są jednakowe. Zazwyczaj dane sprawozdawcze i dane porównawcze, wynikające z zatwierdzonego sprawozdania finansowego za poprzedni rok obrotowy, wykazane w rocznym sprawozdaniu finansowym za bieżący rok obrotowy, są porównywalne. Obowiązek badania sprawozdania finansowego przez biegłego rewidenta dotyczy spółek, które w poprzednim roku obrotowym, za który sporządzono sprawozdanie finansowe, spełniły co najmniej dwa z następujących warunków: suma ich aktywów na koniec roku obrotowego przekracza równowartość 2,5 mln euro, Sprawozdanie finansowe zawiera podstawowe informacje o działalności firmy w kontekście finansowym, zebrane za bieżący rok obrachunkowy. Sporządzane jest w języku polskim i z wartościami w polskich złotówkach. bilans zawierający zestawienie aktywów i pasywów przedsiębiorstwa na dzień kończący bieżący i poprzedni rok obrotowy, Rok obrotowy lub jego zmiany określa statut, lub umowa, na podstawie której utworzono jednostkę. Jeżeli jednostka rozpoczęła działalność w drugiej połowie przyjętego roku obrotowego, to księgi rachunkowe i sprawozdanie finansowe za ten okres można połączyć z księgami rachunkowymi i sprawozdaniem finansowym za rok następny. rok obrotowy Kwota na dzień kończący poprzedni rok obrotowy Przekształcone dane porównawcze za poprzedni rok obrotowy Pasywa razem 42086.71 14193.25 - • Kapitał (fundusz) własny, w tym: 33484.63 8841.19 - • • Zysk strata netto 24643.44 9925.26 - • • Zysk strata z lat ubiegłych 8841.19 -1084.07 - Skonsolidowane Sprawozdanie Finansowe za rok orotowy zakońzony dn ia 31 marca 2019 r. Wszystkie kwoty podano w złotyh polskih (o ile nie wskazano inazej). 6 3. SKONSOLIDOWANESPRAWOZDANIE Z CAŁKOWITYCH DOCHODÓW (WARIANT KALKULACYJNY) Wyszczególnienie RZiS za okres: 01.04.2018 - 31.03.2019 RZiS za okres: 01.04.2017 31.03.2018 Nota 12 mies CIT-8. Końcowy termin na złożenie deklaracji na podatek CIT jednostki za 2023 r. - 3 miesiące po zakończeniu roku podatkowego. 31.03.2024. IFT-2R. Końcowy termin na przekazanie informacji. 30.06.2024. Uchwała w sprawie sprawozdania finansowego. Termin końcowy dla zatwierdzenia sprawozdania finansowego. 30.06.2024. Ewu2. Aby treść bilansu czy rachunku wyników była przydatna użytkownikowi, musi on mieć możliwość zestawienia informacji bieżących z tymi z poprzedniego okresu. Nadchodzi koniec roku kalendarzowego. Dla wielu firm jest również koniec roku obrotowego. Oznacza to, że za okres zakończony 31 grudnia 2013 roku będą musiały przeprowadzić procedury zamknięcia roku i przygotować sprawozdanie finansowe. Warto krótko przypomnieć, jak można w nim zaprezentować dane porównawcze. Ustawa o rachunkowości nakazuje stosować zasady rachunkowości dotyczące grupowania operacji gospodarczych, wyceny aktywów i pasywów, ustalania wyniku finansowego i sporządzania sprawozdań finansowych w sposób ciągły – tak, aby wynikające z nich informacje za kolejne lata obrotowe były porównywalne. Należy pamiętać, że sprawozdanie finansowe to dokument, który umożliwia jego użytkownikom ocenę sytuacji majątkowej i finansowej danej firmy, a analiza ekonomiczno-finansowa często obejmuje więcej niż jeden rok obrotowy. Prezentacja danych porównawczych oraz stosowanie takich samych zasad rachunkowości jak w okresach poprzednich zwiększa użyteczność oraz wartość informacyjną sprawozdań finansowych. Jeżeli uor nie daje odpowiedzi na nurtujące kierownika jednostki oraz jej służby księgowo-finansowe pytania dotyczące powyższych zagadnień, jednostki mogą stosować krajowe standardy rachunkowości wydane przez Komitet Standardów Rachunkowości. Kwestie zasad prezentacji danych w aspekcie porównywalności sprawozdań finansowych reguluje Krajowy Standard Rachunkowości Nr 7 „Zmiany zasada (polityki) rachunkowości, wartości szacunkowych, poprawianie błędów, zdarzenia następujące po dniu bilansowym – ujęcie i prezentacja”. Z czego składa się sprawozdanie finansowe Zgodnie prawem bilansowym sprawozdanie finansowe składa się z: bilansu, rachunku zysków i strat, oraz informacji dodatkowej, która obejmuje wprowadzenie do sprawozdania finansowego i dodatkowe informacje i objaśnienia. Jednostki, których sprawozdania finansowe zgodnie z art. 45 ust. 3 uor podlegają badaniu przez biegłego rewidenta, sporządzają ponadto: zestawienie zmian w kapitale własnym, rachunek przepływów pieniężnych. Spółki kapitałowe i komandytowo-akcyjne (oraz pozostałe podmioty wymienione w art. 49 uor) wraz z rocznym sprawozdaniem finansowym przygotowują sprawozdanie z działalności. Elementy sprawozdania finansowego powinny zawierać informacje, których minimalny zakres określony jest w załącznikach do uor. Aby dane sprawozdawcze wykazywały większą użyteczność dla użytkowników sprawozdania finansowego, należy je zestawić z odpowiednimi danymi porównawczymi za poprzedni rok obrotowy. Dane ze sprawozdania z poprzedniego roku W zakresie danych porównawczych uor wymaga, aby wykazywać: w bilansie – stany aktywów i pasywów na dzień kończący bieżący i poprzedni rok obrotowy, w rachunku zysków i strat – przychody, koszty, zyski i straty oraz obowiązkowe obciążenia wyniku finansowego za bieżący i poprzedni rok obrotowy, w zestawieniu zmian w kapitale (funduszu) własnym – informacje o zmianach poszczególnych składników kapitału (funduszu) własnego za bieżący i po-przedni rok obrotowy, w rachunku przepływów pieniężnych – dane za bieżący i poprzedni rok obrotowy. Szczególna sytuacja zachodzi, gdy bieżący rok obrotowy (za który dana jednostka gospodarcza sporządza sprawozdanie finansowe) różni się długością od poprzedniego okresu obrachunkowego. W biznesowej rzeczywistości takie przypadki zdarzają się często. Przykład Spółka Alfa powstała 1 sierpnia 2011 roku. Pierwszy rok obrotowy spółki trwał dłużej niż 12 kolejnych miesięcy. Taką możliwość przewiduje art. 3 ust. 1 pkt 9 uor: jeżeli jednostka rozpoczęła działalność w drugiej połowie przyjętego roku obrotowego, to można księgi rachunkowe i sprawozdanie finansowe za ten okres połączyć z księgami rachunkowymi i sprawozdaniem finansowym za rok następny. Rok obrotowy spółki jest zgodny z rokiem kalendarzowym. Oznacza to, że okresy sprawozdawcze dla sprawozdania finansowego sporządzanego za 2013 r. w spółce Alfa są następujące: 1 sierpnia 2011 r. – 31 grudnia 2012 r. – poprzedni rok obrotowy, 1 stycznia 2013 r. – 31 grudnia 2013 r. – bieżący rok obrotowy. Przykład Od 30 kwietnia 2013 r. spółka Beta znajduje się w toku postępowania likwidacyjnego. Zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 6 uor zamknęła księgi na dzień poprzedzający postawienie w stan likwidacji. Kolejny okres obrotowy trwa od dnia postawienia w stan likwidacji do ostatniego dnia przyjętego roku obrotowego (w spółce Beta jest on zgodny z rokiem kalendarzowym). Oznacza to, że okresy sprawozdawcze, za które spółka powinna przedstawić dane w sprawozdaniu finansowym sporządzanym za 2013 r. są następujące: 1 stycznia 2013 r. – 29 kwietnia 2013 r. – poprzedni okres sprawozdawczy, 30 kwietnia 2013 r. – 31 grudnia 2013 r. – bieżący okres sprawozdawczy. Sprawozdania finansowe obejmujące okresy sprawozdawcze o różnej długości W przypadku sporządzania sprawozdania finansowego obejmującego okresy sprawozdawcze różnej długości, uor nakazuje, aby wykazywać: w bilansie – stany aktywów i pasywów na ten dzień oraz na dzień kończący rok obrotowy bezpośrednio poprzedzający ten dzień bilansowy,w rachunku zysków i strat – przychody, koszty, zyski i straty oraz obowiązkowe obciążenia wyniku finansowego za bieżący okres sprawozdawczy oraz analogiczny okres sprawozdawczy poprzedniego roku obrotowego,w zestawieniu zmian w kapitale (funduszu) własnym – informacje o zmianach poszczególnych pozycji kapitału (funduszu) własnego za bieżący okres sprawozdawczy i poprzedni rok obrotowy,w rachunku przepływów pieniężnych – dane za bieżący okres sprawozdawczy i analogiczny okres sprawozdawczy poprzedniego roku obrotowego. Pomocny KSR Zgodnie z KSR7, różna długość okresów sprawozdawczych prezentowanych w sprawozdaniu finansowym nie narusza ciągłości stosowania przyjętych zasad rachunkowości. W informacji dodatkowej (we wprowadzeniu do sprawozdania finansowego) jednostka powinna poinformować o długości okresów sprawozdawczych. Jak czytamy dalej w § KSR7: „Jeżeli jednak, zdaniem jednostki, prezentowanie w rachunku zysków i strat oraz w rachunku przepływów pieniężnych danych za okresy o różnej długości mogłoby utrudnić użytkownikom wykorzystanie sprawozdań finansowych do celów analitycznych, to może ona przedstawić dane porównawcze (wynikające z ksiąg rachunkowych) w rachunku zysków i strat oraz w rachunku przepływów pieniężnych, a dane – za okres o długości odpowiadającej długości okresu sprawozdawczego ujawnić w dodatkowych informacjach i objaśnieniach, wraz z danymi wykazanymi w sprawozdaniu finansowym”. Mniej lub więcej miesięcy Różna długość okresów nie zakłóca porównywalności danych porównawczych i sprawozdawczych z bilansu i zestawienia zmian w kapitale własnym. Inaczej może być w przypadku danych z rachunku zysków i strat oraz rachunku przepływów pieniężnych. W takim przypadku, jeżeli jednostka uzna, że przedstawienie nieprzeliczonych danych porównawczych w tych elementach sprawozdania może wprowadzić w błąd jego użytkowników, to należy wówczas dokonać odpowiednich działań, aby doprowadzić dane za poprzedni okres sprawozdawczy do postaci porównywalnej z danymi za bieżący rok obrotowy. Brak bezpośredniego uregulowania sposobu ustalania danych porównawczych daje podmiotom gospodarczym pewną dowolność w sprowadzaniu danych za bieżący i poprzedni rok obrotowy do wspólnego mianownika. Z praktyki przygotowywania sprawozdań finansowych W praktyce stosuje się różne rozwiązania. Jeśli system informatyczny, przy pomocy którego prowadzone są księgi rachunkowe, daje taką możliwość, można wygenerować dane za konkretny okres, który będzie stanowić fragment poprzedniego roku obrachunkowego. Ustalenie danych porównawczych może być również wynikiem czysto matematycznych działań – na przykład poprzez podzielenie poprzedniego roku obrotowego przez ilość miesięcy (ewentualnie tygodni, dni itp.), które obejmował i pomnożenie wyniku przez ilość miesięcy (ewentualnie tygodni, dni itp.), które obejmuje okres sprawozdawczy. Umożliwia to art. 4 ust. 4 uor, który mówi, że jednostka może w ramach przyjętych zasad (polityki) rachunkowości stosować uproszczenia. Należy jednak pamiętać jednak, że w ramach przyjętych zasad rachunkowości dana jednostka gospodarcza nie może postępować wbrew koncepcji true and fair view, która gwarantuje rzetelną i jasną prezentację sytuacji majątkowo-finansowej oraz rezultatów prowadzonej przez nią działalności. Na zasadzie uproszczenia Kierownik jednostki może również uznać – na podstawie przeprowadzonej analizy danych finansowych jednostki, że okresy sprawozdawcze o różnej długości są porównywalne i odstąpić od sprowadzania ich do wspólnego mianownika. W każdym przypadku warto w informacji dodatkowej do sprawozdania finansowego opisać sposób, w jaki ustalono dane porównawcze oraz ewentualne metody ich obliczenia. Przykład Spółka Gamma powstała 5 września 2011 roku i zgodnie z możliwością, jaką daje uor przyjęła, że pierwszy rok obrotowy będzie trwał dłużej niż 12 kolejnych miesięcy i zakończy się 31 grudnia 2012 roku. Kolejne lata obrotowe zgodnie z umową spółki pokrywają się z latami kalendarzowymi. Gamma przygotowuje się do sporządzenia sprawozdania finansowego za 2013 rok i ustala zakres danych, jakie będą prezentowane w tym dokumencie. Przyjęto założenie, że na podstawie art. 45 ust. 3 uor spółka jest zwolniona z obowiązku sporządzania zestawienia zmian w kapitale własnym oraz rachunku przepływów pieniężnych. Wariant I Przy założeniu, że Gamma wygeneruje dane porównawcze bezpośrednio z systemu informatycznego, przy pomocy którego prowadzi księgi rachunkowe, wybrane dane w sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy zakończony 31 grudnia 2013 r. mogą wyglądać następująco: DANE SPRAWOZDAWCZE DANE PORÓWNAWCZE rzeczywiste porównywalne INFORMACJA DODATKOWA (WPROWADZENIE DO SPRAWOZDANIA FINANSOWEGO) Sprawozdanie finansowe zostało przygotowane za okres od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2013 r. Poprzedni rok obrotowy spółki obejmował okres od 5 września 2011 r. do 31 grudnia 2012 r. i był pierwszym rokiem obrotowym jednostki. Prezentowane w niniejszym sprawozdaniu finansowym dane porównawcze obejmują okres od 1 stycznia 2012 r. do 31 grudnia 2012 r. BILANS wg stanu na wg stanu na wg stanu na RACHUNEK ZYSKÓW I STRAT za okres za okres za okres Wariant II Przy założeniu, że Gamma zdecyduje się ustalić zakres danych porównawczych na podstawie własnych obliczeń (zamiast danych z sytemu księgowego), wybrane dane w sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy zakończony 31 grudnia 2013 r. mogą wyglądać następująco: DANE SPRAWOZDAWCZE DANE PORÓWNAWCZE rzeczywiste porównywalne INFORMACJA DODATKOWA (WPROWADZENIE DO SPRAWOZDANIA FINANSOWEGO) Sprawozdanie finansowe zostało przygotowane za okres od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2013 r. Poprzedni rok obrotowy spółki obejmował okres 16-stu miesięcy, tj. od 5 września 2011 31 grudnia 2012 r. i był pierwszym rokiem obrotowym jednostki. Dane porównawcze w niniejszym sprawozdaniu finansowym obejmują 12 miesięcy poprzedniego roku obrotowego i prezentowane są zgodnie z zapisami art. 4 ust. 4 ustawy o rachunkowości jako danych liczbowych z poprzedniego roku obrotowego. Ten sposób prezentacji danych porównawczych nie zniekształca jasnego i rzetelnego obrazu sytuacji majątkowej i finansowej spółki. BILANS wg stanu na wg stanu na wg stanu na RACHUNEK ZYSKÓW I STRAT za okres za okres z okresu Magdalena Kraszewska-Szuba z biura rachunkowego MDDP Outsourcing w Warszawie Pytanie: Prowadzę księgowość dwóch spółek kapitałowych wpisanych do KRS. Jedna ze spółek to spółka z spółka komandytowa, która swoją działalność rozpoczęła z dniem wpisu do KRS, co nastąpiło w listopadzie 2011 r. Druga spółka to spółka z która została powołana aktem notarialnym w grudniu 2011 r. i była spółką w organizacji, a do KRS została wpisana dopiero w lutym 2012 r. Obie spółki w 2011 r. faktycznie nie prowadziły działalności. Czy w przypadku tych spółek jest obowiązek złożenia sprawozdania finansowego do KRS oraz US za rok 2011, czy jeżeli w umowach spółek istnieją zapisy, że rok obrotowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym, a pierwszy rok obrotowy kończy się r., to pierwsze sprawozdanie finansowe można złożyć dopiero w 2013 r.? Jeżeli jednostka rozpoczęła działalność w drugiej połowie przyjętego roku obrotowego, to księgi rachunkowe i sprawozdanie finansowe za ten okres może połączyć z księgami rachunkowymi i sprawozdaniem finansowym za rok następny. Sprawdź, czy postanowienie takie powinno mieć miejsce w umowie! Odpowiedź: Jeżeli jednostka rozpoczęła działalność w drugiej połowie przyjętego roku obrotowego, to księgi rachunkowe i sprawozdanie finansowe za ten okres może połączyć z księgami rachunkowymi i sprawozdaniem finansowym za rok następny (art. 3 ust. 1 pkt 9 uor). Postanowienie tego rodzaju powinno mieć miejsce w umowie, na podstawie której utworzono spółkę. Uwzględniając powyższe, spółki o których mowa w pytaniu, mogą skorzystać z bilansowego prawa wyboru i nie sporządzać sprawozdania finansowego za 2011 r. W analizowanym przypadku pierwsze sprawozdania finansowe zostaną sporządzone za okres kończący się r. Autor: Paweł SałdykaPraktyk, wspólnik i założyciel Biura Rachunkowego Avimar Audyt Sp. z autor i konsultant publikacji poświęconych tematyce prawa bilansowego i podatkowego, specjalista w dziedzinie przepływów pieniężnych i leasingu. Jako wykładowca dotychczas prowadził szkolenia w ramach współpracy z Polską Akademią Rachunkowości SA, ROKK przy Izbie Skarbowej w Krakowie, Dolnośląskim Oddziałem Krajowej Izby doradców Podatkowych, SEKA SA, Lukas Bankiem SA i Europejskim Funduszem Leasingowym SA. Doświadczenie zdobył jako księgowy w międzynarodowym koncernie, działającym na rynku elektroniki użytkowej, jako główny księgowy w spółce zajmującej się produkcją ekskluzywnej odzieży damskiej, oraz w trakcie rewizji sprawozdań finansowych i bieżących konsultacji w zakresie prawa bilansowego i podatkowego. Niezłożenie sprawozdania finansowego w terminie a odpowiedzialność karna Zmiany jakie dokonały się w polskim prawie w roku 2017 r. dość istotnie wpłynęły na kwestię tzw. sprawozdawczości podmiotów gospodarczych z zakresu prowadzonej przez nich działalności, w tym także ich sytuacji finansowej. Obowiązki w tym zakresie określa przede wszystkim ustawa o rachunkowości oraz wprowadzona w 2017 r. ustawa o biegłych rewidentach. Zgodnie z tymi przepisami (zob. art. 69 ustawy o rachunkowości oraz art. 27 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i art. 45 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) kierownik danej jednostki albo podatnik – w przypadku podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych zobowiązany jest do złożenia sprawozdania finansowego w określonym terminie. Ponadto na szereg podmiotów (zob. art. 64 ustawy o rachunkowości) nałożono obowiązek przekazania sprawozdania do badania przez biegłego rewidenta, co także nie pozostaje bez znaczenia z perspektywy prawa karnego. Następnie sprawozdanie finansowe należy złożyć w Urzędzie Skarbowym oraz w sądzie rejestrowym. Należy pamiętać, że w przypadku gdy dany podmiot prawa gospodarczego zobowiązany jest do składania sprawozdania z działalności (art. 49 ustawy o rachunkowości), sprawozdanie finansowe jest jego istotną częścią. Termin do złożenia sprawozdania finansowego kształtuje się odmiennie dla podatników podatku dochodowego od osób fizycznych – wraz z rocznym zeznaniem podatkowym (do 30 kwietnia 2018 r.) oraz dla podatników podatku dochodowego od osób prawnych – w ciągu 10 dni od zatwierdzenia sprawozdania finansowego. Warto zaznaczyć, że po 1 października 2018 r. sporządzenie takiego sprawozdania finansowego będzie możliwe także w postaci elektronicznej za pomocą platformy ePUAP. Odpowiedzialność karna za niezłożenie sprawozdania Powyższe rozróżnienie podmiotów, którym należy przekazać sprawozdanie finansowe ma kluczowe znaczenie z perspektywy ewentualnej odpowiedzialności karnej z tytułu niezłożenia tego sprawozdania w terminie. W zależności bowiem od tego, której instytucji nie przekazano sprawozdania w terminie, odmiennie kształtują się podstawy odpowiedzialności karnej i karno skarbowej. Sprawozdania finansowe do Urzędu Skarbowego Zgodnie z art. 82b Kto wbrew obowiązkowi nie przekazuje w terminie właściwemu organowi podatkowemu sprawozdania finansowego lub sprawozdania z badania, podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe. Właściwym organem podatkowym jest w tym przypadku Urząd Skarbowy. Niedopełnienie zatem obowiązku przekazania sprawozdania finansowego w terminie stanowi wykroczenie skarbowe. Jest to czyn zabroniony o zdecydowanie niższej społecznej szkodliwości aniżeli przestępstwa skarbowe, czego emanacją jest zagrożenie jedynie karą grzywny. Wysokość tej kary w przypadku wykroczeń skarbowych może wynieść od 1/10 minimalnego wynagrodzenia do 20-krotności tej kwoty (zgodnie z aktualnym rozporządzeniem minimalne wynagrodzenie ustalono na poziomie PLN, a zatem rozpiętość kary grzywny wynosi od 210 PLN do PLN). W przypadku kiedy dojdzie do sytuacji, w której sprawozdanie nie zostało złożone w terminie, podmiot zobowiązany do jego złożenia może skorzystać z instytucji tzw. czynnego żalu (art. 16 § 1 co może pozwolić na uniknięcie odpowiedzialności za wykroczenie skarbowe. Sprawozdanie finansowe do sądu rejestrowego Zgoła odmiennie wygląda sprawa w przypadku nieprzekazania sprawozdania finansowego do właściwego sądu rejestrowego. Zgodnie bowiem z art. 79 ust. 1 pkt 4 ustawy o rachunkowości nie złożenie sprawozdania finansowego (także sprawozdania z działalności) we właściwym rejestrze sądowym zagrożone jest karą grzywny albo karą ograniczenia wolności. Z racji, że ustawa o rachunkowości nie wyłącza stosowania kodeksu karnego, zastosowanie znajdą w tym przypadku regulacje tego aktu prawnego (zob. art. 116 Oznacza to, po pierwsze, że niezłożenie sprawozdania finansowego w terminie jest przestępstwem i to przestępstwem ściganym z oskarżenia publicznego – co może powodować daleko idące negatywne konsekwencje dla osób pociągniętych do odpowiedzialności, oraz po drugie, przestępstwo to ma charakter indywidualny, a więc odpowiedzialność poniesie konkretna osoba – najczęściej pełniąca funkcje kierownicze. W przypadku tego przestępstwa wysokość kary grzywny obliczana będzie według reguł kodeksu karnego, a więc dwuetapowo – najpierw określona zostanie liczba tzw. stawek dziennych a następnie jej wysokość. Liczba stawek dziennych wynosi od 10 do 540 (art. 33 § 1 natomiast wysokość stawki dziennej ustalana jest w oparciu o warunki osobiste oraz sytuację majątkową sprawcy, jednakże nie może to być mniej niż 10 PLN i więcej niż PLN. Wynika z tego, że wysokość grzywny może wahać się od 100 PLN aż do PLN. Ustawa o rachunkowości stanowi, że możliwe jest także ukaranie sprawcy karą ograniczenia wolności, która może pociągnąć za sobą znaczne dolegliwości (np. w postaci nieodpłatnej pracy na cele społeczne lub potrąceniu wysokości wynagrodzenia, aż do 25% w stosunku miesięcznym). Widać zatem wyraźnie, że niezłożenie sprawozdania finansowego do KRSu rodzi zdecydowanie poważniejsze konsekwencje, a możliwości skorzystania z instytucji czynnego żalu mogą jedynie doprowadzić do nadzwyczajne złagodzenia kary. Dodatkowo sąd rejestrowy ma możliwość równoczesnego nałożenia grzywny jeżeli mimo wezwania do złożenia stosownego sprawozdania nie dojdzie do realizacji tego obowiązku (zob. art. 24 ustawy o KRS). Grzywna nakładana przez sąd rejestrowy jest grzywną przewidzianą w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego o egzekucji świadczeń niepieniężnych i ma charakter stricte przymuszający (zob. art. 1052 Może być nakładana wielokrotnie, a jej jednorazowa wysokość nie może przekroczyć PLN. Praktyka Problem wbrew pozorom nie jest błahy, gdyż sprawozdań finansowych nie składa prawie połowa zobowiązanych. Ministerstwo Sprawiedliwości zapowiada zwiększenie nacisku na egzekwowanie tego obowiązku, czemu mają służyć wprowadzone zmiany chociażby w zakresie wspomnianego art. 80b oraz przyjęcia ustawy o biegłych rewidentach. W praktyce bardzo często zdarza się, że sprawozdania finansowe nie są składane przez nowo powstałe spółki, gdyż ich przedstawiciele nie mają świadomości o konieczności jego złożenia. Należy pamiętać, że istnieje możliwość wydłużenia okresu sprawozdawczego i złożenia sprawozdania finansowego łącznie ze sprawozdaniem za rok następny, ale tylko w sytuacji jeżeli spółka rozpoczęła działalność w drugiej połowie roku, a w statucie lub umowie spółki za rok obrotowy przyjęto rok kalendarzowy. W przeciwnym wypadku powstaje obowiązek złożenia sprawozdania finansowego za „niepełny rok” (zob. Uchwała SN z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt III CZP 15/14). Późniejsze tłumaczenie się przed organem nastręcza dodatkowych trudności. Wywiązanie się z obowiązku złożenia sprawozdania finansowego w terminie może być kłopotliwe także w sytuacji, w której w spółce pojawia się konflikt lub z innych przyczyn jest to chwilowo niemożliwe, np. z powodu uchwały o odwołaniu członka zarządu. Należy pamiętać, że obowiązek złożenia sprawozdania finansowego w sądzie rejestrowym istnieje także mimo jego niezatwierdzenia (art. 69 ust. 2 ustawy o rachunkowości). Taki obowiązek nie powstaje jednak względem urzędu skarbowego, gdyż w tym przypadku dopiero zatwierdzenie sprawozdania rodzi konieczność jego przekazania do urzędu skarbowego (art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Taki stan rzeczy implikuje konieczność podjęcia odpowiednich kroków w celu zabezpieczenia się przed ewentualną odpowiedzialnością karną. Dobrą praktyką powinno być – w razie opóźnień bądź przewidywanej niemożności nadesłania sprawozdania finansowego – przekazywanie informacji wyjaśniającej o przyczynach, które stały za niedopełnieniem obowiązku w zakresie sprawozdawczości. Przestępstwo określone w art. 79 pkt 4 ustawy o rachunkowości, czyli niezłożenie w terminie sprawozdania finansowego do właściwego sądu rejestrowego, jest przestępstwem umyślnym. Podjecie jakiejkolwiek działalności zmierzającej do złożenia takiego sprawozdania albo złożenie informacji o sytuacji panującej w spółce powinno wykluczyć odpowiedzialność karną osoby odpowiedzialnej do złożenia sprawozdania. Natomiast niezłożenie sprawozdania w terminie do urzędu skarbowego stanowi jedynie wykroczenie skarbowe, co oznacza, że wyrażenie tzw. czynnego żalu, czyli ujawnienie czynu stanowiącego wykroczenie skarbowe i przyznanie się do niego uchyli odpowiedzialność karno-skarbową. Trzeba również pamiętać, że zawieszenie działalności spółki nie uchyla obowiązku w zakresie sprawozdawczości finansowej przed sądami rejestrowymi. Istnieje możliwość tzw. wydłużenia roku obrotowego, w którym działalność spółki była przez cały czas zawieszona, ale tylko wtedy, gdy w tym czasie nie dokonywano żadnych odpisów amortyzacyjnych ani nie miały miejsca inne zdarzenia wywołujące skutki o charakterze finansowym lub majątkowym. W praktyce jest to bardzo rzadkie zjawisko, co oznacza, że większość podmiotów, których działalność z jakichś powodów została zawieszona i tak musi składać sprawozdania finansowe za rok 2017. Poruszana tematyka ma kolosalne znaczenie z perspektywy osób odpowiedzialnych za złożenie sprawozdania finansowego w terminie. Przestępstwo niezłożenia sprawozdania finansowego w terminie do sądu rejestrowego jest ścigane z oskarżenia publicznego, co oznacza, że ewentualne skazanie uniemożliwia wykonywanie wszelkiej działalności, która wymaga zaświadczenia o niekaralności (projekt ustawy druk nr 2327 zakłada, że obowiązkiem tym objęty zostanie cały sektor finansowy). W tego typy sprawach nie zawsze udaje się doprowadzić do warunkowego umorzenia postępowania, które nie rodzi konieczności wpisu do KRK. Ponadto postawienie w stan oskarżenia może rodzić inne drobne uciążliwości jak np. zatrzymanie pozwolenia na broń (zob. sygnatura akt: II SA/Ke 831/17). Widać zatem wyraźnie, że konsekwencje niezłożenia sprawozdania w terminie są poważne, a jak pokazuje praktyka sądy rejestrowe automatycznie wraz z wezwaniem do uzupełnienia brakującego sprawozdania składają zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa do prokuratury. Warto zatem pilnować terminowego składania praktyce bardzo często zdarza się, że sprawozdania finansowe nie są składane przez nowo powstałe spółki, gdyż ich przedstawiciele nie mają świadomości o konieczności jego złożenia. Należy pamiętać, że istnieje możliwość wydłużenia okresu sprawozdawczego i złożenia sprawozdania finansowego łącznie ze sprawozdaniem za rok następny, ale tylko w sytuacji jeżeli spółka rozpoczęła działalność w drugiej połowie roku, a w statucie lub umowie spółki za rok obrotowy przyjęto rok kalendarzowy. W przeciwnym wypadku powstaje obowiązek złożenia sprawozdania finansowego za „niepełny rok” (zob. Uchwała SN z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt III CZP 15/14). Późniejsze tłumaczenie się przed organem nastręcza dodatkowych trudności. Wywiązanie się z obowiązku złożenia sprawozdania finansowego w terminie może być kłopotliwe także w sytuacji, w której w spółce pojawia się konflikt lub z innych przyczyn jest to chwilowo niemożliwe, np. z powodu uchwały o odwołaniu członka zarządu. Należy pamiętać, że obowiązek złożenia sprawozdania finansowego w sądzie rejestrowym istnieje także mimo jego niezatwierdzenia (art. 69 ust. 2 ustawy o rachunkowości). Taki obowiązek nie powstaje jednak względem urzędu skarbowego, gdyż w tym przypadku dopiero zatwierdzenie sprawozdania rodzi konieczność jego przekazania do urzędu skarbowego (art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Taki stan rzeczy implikuje konieczność podjęcia odpowiednich kroków w celu zabezpieczenia się przed ewentualną odpowiedzialnością karną. Dobrą praktyką powinno być – w razie opóźnień bądź przewidywanej niemożności nadesłania sprawozdania finansowego – przekazywanie informacji wyjaśniającej o przyczynach, które stały za niedopełnieniem obowiązku w zakresie sprawozdawczości. Przestępstwo określone w art. 79 pkt 4 ustawy o rachunkowości, czyli niezłożenie w terminie sprawozdania finansowego do właściwego sądu rejestrowego, jest przestępstwem umyślnym. Podjecie jakiejkolwiek działalności zmierzającej do złożenia takiego sprawozdania albo złożenie informacji o sytuacji panującej w spółce powinno wykluczyć odpowiedzialność karną osoby odpowiedzialnej do złożenia sprawozdania. Natomiast niezłożenie sprawozdania w terminie do urzędu skarbowego stanowi jedynie wykroczenie skarbowe, co oznacza, że wyrażenie tzw. czynnego żalu, czyli ujawnienie czynu stanowiącego wykroczenie skarbowe i przyznanie się do niego uchyli odpowiedzialność karno-skarbową. Trzeba również pamiętać, że zawieszenie działalności spółki nie uchyla obowiązku w zakresie sprawozdawczości finansowej przed sądami rejestrowymi. Istnieje możliwość tzw. wydłużenia roku obrotowego, w którym działalność spółki była przez cały czas zawieszona, ale tylko wtedy, gdy w tym czasie nie dokonywano żadnych odpisów amortyzacyjnych ani nie miały miejsca inne zdarzenia wywołujące skutki o charakterze finansowym lub majątkowym. W praktyce jest to bardzo rzadkie zjawisko, co oznacza, że większość podmiotów, których działalność z jakichś powodów została zawieszona i tak musi składać sprawozdania finansowe za rok 2017. Poruszana tematyka ma kolosalne znaczenie z perspektywy osób odpowiedzialnych za złożenie sprawozdania finansowego w terminie. Przestępstwo niezłożenia sprawozdania finansowego w terminie do sądu rejestrowego jest ścigane z oskarżenia publicznego, co oznacza, że ewentualne skazanie uniemożliwia wykonywanie wszelkiej działalności, która wymaga zaświadczenia o niekaralności (projekt ustawy druk nr 2327 zakłada, że obowiązkiem tym objęty zostanie cały sektor finansowy). W tego typy sprawach nie zawsze udaje się doprowadzić do warunkowego umorzenia postępowania, które nie rodzi konieczności wpisu do KRK. Ponadto postawienie w stan oskarżenia może rodzić inne drobne uciążliwości jak np. zatrzymanie pozwolenia na broń (zob. sygnatura akt: II SA/Ke 831/17). Widać zatem wyraźnie, że konsekwencje niezłożenia sprawozdania w terminie są poważne, a jak pokazuje praktyka sądy rejestrowe automatycznie wraz z wezwaniem do uzupełnienia brakującego sprawozdania składają zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa do prokuratury. Warto zatem pilnować terminowego składania sprawozdania. Czy rok obrotowy, podatkowy i okres sprawozdawczy to synonimy? Czy rok obrotowy, podatkowy i okres sprawozdawczy to synonimy?Rok obrotowy i podatkowyRok obrotowy i podatkowy – rozpoczęcie działalności i zmiana politykiOkres sprawozdawczy (accounting period) Raporty finansowe zawierają bardzo wiele odniesień do różnych okresów czasu, takich jak np. lata lub kwartały. Często struktura opracowanej treści sprawia, że w celu uniknięcia powtórzeń stosuje się synonimy słowa rok. Między innymi, mówi się wtedy o roku obrotowym, podatkowym, czy też o okresie sprawozdawczym. Wymienione powyżej pojęcia, nie są synonimami. Dlatego też, zastępowanie jednego terminu drugim, nie zawsze jest poprawne. Oczywistym jest, iż dla przeciętnego odbiorcy raportów finansowych (różnego typu), precyzyjne definiowane pojęć nie ma aż tak dużego znaczenia. Jednak, nie zawsze opracowania kierowane są do tego typu osób. Często raporty tworzone są z myślą o specjalistach. W takim przypadku należy zadbać w prawidłowy dobór terminów. Niniejszego wpisu nie należy w żadnym wypadku traktować jako porady prawnej. Niemniej jednak, postaram się przywołać najważniejsze definicje, aby w przejrzysty sposób nakreślić różnice występujące pomiędzy wspomnianymi pojęciami. W niektórych przypadkach okres sprawozdawczy nazywany jest rokiem obrotowym (obrachunkowym). Bardzo ważne jest, iż obydwa pojęcia mają odmienne znaczenia. Na przykład okres sprawozdawczy nie musi obejmować 12 miesięcy. Natomiast zgodnie z treścią art. 3, ust. 1, pkt. 9 ustawy o rachunkowości (UOR), rok obrotowy obejmuje rok kalendarzowy, lub inny 12 miesięczny okres czasu, który jest stosowany również do celów podatkowych. Dlatego też, w dokumentacji dotyczącej przyjętych zasad rachunkowości należy określić ramy czasowe roku obrotowego oraz okresy sprawozdawcze, które wchodzą w jego skład (art. 10, ust. 1, pkt. 1 ustawy o rachunkowości). Z treści ustawy o rachunkowości wynika, że termin „rok obrotowy” jest w pewnym sensie podobny do pojęcia roku podatkowego. Należy jednak pamiętać, iż te terminy różnią się podstawą prawną. Niemniej jednak, rok obrotowy powinien być tożsamy z rokiem podatkowym, ponieważ musi zostać określony z uwzględnieniem przepisów prawa podatkowego. Rok podatkowy został zdefiniowany przez art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (UPDOP). Jest to okres roku kalendarzowego, lub 12 następujących po sobie miesięcy. W przypadku osób prawnych, rok podatkowy będzie przeważnie pokrywał się z rokiem obrotowym. Natomiast w przypadku osób fizycznych, zawsze będzie rokiem kalendarzowym, bez możliwości przyjęcia innego okresu. Wybór roku obrotowego i podatkowego określa się w statucie lub umowie, na podstawie której utworzono jednostkę. Rok podatkowy dodatkowo może zostać określony w innym dokumencie regulującym „zasady ustrojowe innych podatników”. Ponadto, gdy nie pokrywa się on z rokiem kalendarzowym to należy o tym fakcie poinformować naczelnika właściwego urzędu skarbowego. Jednostka ma na to 30 dni od ostatniego roku podatkowego, lub od dnia rozpoczęcia działalności (dotyczy nowych podatników). Rok obrotowy i podatkowy – rozpoczęcie działalności i zmiana polityki Gdy jednostka rozpoczyna działalność w pierwszej połowie ustalonego roku obrotowego, to może zamknąć sprawozdanie finansowe oraz księgi rachunkowe na koniec przyjętego roku obrotowego. W przypadku roku podatkowego sytuacja wygląda podobnie. Dzieje się tak ponieważ, trwa on od chwili rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego, lub przyjętego roku podatkowego (gdy nie pokrywa się z rokiem kalendarzowym). Nie może on trwać dłużej niż 12 miesięcy. Gdy jednostka rozpoczyna działalność w drugiej połowie roku obrotowego, to księgi rachunkowe i sprawozdanie finansowe z tego okresu mogą zostać połączone z księgami rachunkowymi i sprawozdaniem finansowym za rok kolejny. Podobnie jest w przypadku roku podatkowego, który może trwać od dnia rozpoczęcia działalności do końca następnego roku kalendarzowego. Definicje przytoczonych terminów oraz kwestie związane z terminem rozpoczęcia działalności wynikają z treści ustaw. W tabeli nr 1 przedstawione zostały cytaty, które precyzyjnie opisują wcześniej wspomniane zagadnienia. Ponadto, w zestawieniu uwzględniono krótką charakterystykę działań, które jednostka powinna podjąć dokonując zmiany roku obrotowego/podatkowego. Okres sprawozdawczy (accounting period) Okres sprawozdawczy (accounting period) to okres, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe. Pojęcie zostało zdefiniowane w ustawie o rachunkowości (art. 3, ust. 1, pkt. 8), w której dodatkowo zaznaczono, iż jest to również okres, za który sporządza się inne sprawozdania bazujące na księgach rachunkowych. Okres sprawozdawczy może mieć różną długość, którą często jest miesiąc kalendarzowy. Należy zaznaczyć, iż często przyjmuje się inne ramy czasowe. Są one ustalane przez kierownika jednostki, natomiast każdy okres sprawozdawczy musi być równy, lub dłuższy od jednego miesiąca – może być to np. półrocze, lub kwartał. Istotne jest, żeby każdy okres miał taką samą długość. Jeżeli dana jednostka składa sprawozdanie za cały rok, to należy odnieść się do pojęcia roku obrotowego. Bardzo często w różnego rodzaju raportach korzysta się z pojęcia okresu sprawozdawczego, w odniesieniu do poprzednich lat kalendarzowych. Niemniej jednak, odwołanie tego typu jest poprawne jedynie wtedy, gdy okres sprawozdawczy ma długość 12 miesięcy. Źródła: